Umowa barterowa

Kategoria: Blog

aufgeschlagenes Buch auf Bcherstapel

Udokumentowana współpraca

Według prawa cywilnego umowa jest porozumieniem stron, które ustaliły warunki kooperacji i obowiązków. Stanem faktycznym opierający się na założeniu zgodnych oświadczeń, które zmierzają do powstania, uchylenia bądź zmiany praw, zadań i obowiązków osób składających oświadczenie. Umowy mają charakter dwustronny o czynności prawnej. Regulowane są według zobowiązań, określonych w księdze trzeciej kodeksu cywilnego. Kodeks reguluje przepisy dotyczące wspólnych kwestii umów oraz sposób ich postrzegania i obowiązków. Umowa posiada różne typy i rodzaje, a jednym z nich jest umowa barterowa.

Umowa nienazwana

Umowa barterowa ma charakter współpracy na zasadzie wymiany usługi za usługę, towaru za usługę, towaru za towar. Cechą charakterystyczną jest brak prawnej definicji. Dokument opiera się na bezpieniężnej wymianie usług. Prościej ujmując umowa podpisywana jest, gdy jedna osoba otrzymuje od drugiej dobro w postaci towaru lub usługi, w zamian za drugie dobro o podobnej wartości. Współpraca sprowadza się do wymiany dóbr bez użycia pieniędzy. Osoby podpisujące umowę wcielają się w rolę sprzedawcy i nabywcy. Są jednocześnie wierzycielem i dłużnikiem.

Według wyroku Sądu Najwyższego Wydanego 26 sierpnia 2004 roku w sygn. akt I CK 210/04, opubl. w „Biuletynie SN” nr 2 z 7 marca 2005 umowa jest:
konsensualna, odpłatna i wzajemna; rodzi skutki zobowiązujące obie strony do przeniesienia własności rzeczy, a w okolicznościach określonych w art. 155 § 1 k.c., również skutki rozporządzające.

Umowa jest formą współpracy nienazwanej, co oznacza, że nie jest uregulowana według przepisów Kodeksu Cywilnego i innych form polskiego prawa.

Więcej informacji na temat umowy barterowej widnieje w Leksykonie podatku VAT.